Aktualności

Msze Św.

w niedziele i święta godz. 8:00, 11:00, 18:00

w dni powszednie godz. 18:00

Więcej informacji

Spowiedź Św.

przez cały tydzień:
30 min. przed każdą Mszą Św.

w niedziele:
7:30, 10:30, 17:30

w I piątek miesiąca:
17:00 - 18:00

Więcej informacji

Kancelaria parafialna

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Jestem Twoim sługą i bratem, dlatego jestem dla Ciebie zawsze, kiedy chcesz spotkać się ze mną osobiście.

Ks. Mariusz Białobłocki - proboszcz

Więcej informacji

WESPRZYJ NAS

Jeżeli chcesz wesprzeć finansowo naszą wspólnotę, możesz to zrobić dokonując przelewu na nasze konto bankowe:

Spółdzielczy Bank Ludowy Kępno/o. Rychtal
27 8413 0000 0500 1443 2000 0002

lub kliknij

Serdecznie dziękujemy wszystkim wspierającym naszą wspólnotę!

Słowo Boże na dziś

Czytaj dalej

Ewangelia audio

24.08 imieniny:
Jerzego, Bartosza, Haliny

Wszystkim solenizantom składamy najserdeczniejsze życzenia!

« wstecz drukuj

MILCZĄCY ŚWIADEK HISTORII

Data publikacji: piątek, 24-04-2026

Rychtalska figura św. Jana Nepomucena została wykuta w piaskowcu w XVIII w., najpewniej w warsztacie śląskim, przez lata towarzyszyła życiu miasteczka. Z czasem jednak jej forma zaczęła zanikać pod kolejnymi warstwami przemalowań, a sam kamień ulegał degradacji i kruszeniu. Trwające przez ponad rok prace konserwatorskie odsłoniły ukrytą historię obiektu. Pod grubymi, nieestetycznymi warstwami farb odkryto wcześniejsze opracowania, w tym białą monochromię pokrywającą liczne ubytki, co wskazuje na jej wtórny charakter. Prawdopodobnie miała ona na celu zamaskowanie zanieczyszczeń i wypłukanej powierzchni kamienia. Na niej, na całej figurze, występowały dwie żółte powłoki, przykryte kolejnymi przemalowaniami, które zatarły finezję opracowania rzeźbiarskiego. Badania petrograficzne wykazały, że rzeźba została wykonana z piaskowca o spoiwie krzemionkowo-ilasto-żelazistym, co czyni materiał podatnym na degradację pod wpływem czynników atmosferycznych. Najbliższe analogie wskazują na piaskowce z obszaru Dolnego Śląska oraz pogranicza polsko-czeskiego, choć nie można wykluczyć pochodzenia surowca z terenów dzisiejszych Niemiec.
Każdy etap prac wymagał dużej precyzji – usunięto przemalowania, wykonano iniekcję spękań, przeprowadzono konsolidację, uzupełniono ubytki, zrekonstruowano detale oraz aureolę. Szczególnej uwagi wymagała ażurowa rokieta. Zabezpieczoną przed działaniem warunków atmosferycznych barokową rzeźbę można ponownie podziwiać w kapliczce przy kościele w Rychtalu, gdzie oczekuje na powrót na swoje pierwotne miejsce na rychtalskim Rynku.

Dr Aleksandra Gralińska-Grubecka

Katedra Konserwacji-Restauracji Architektury i Rzeźby

Centrum Badań i Konserwacji Dziedzictwa Kulturowego UMK

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu